Cytuję: „Ja: Pamiętasz, jak wzięłyśmy udział w webinarze, w którym dziwnie i mało gramatycznie mówiąca dziewczyna, próbowała nam przekazać jak znaleźć swoją drogę w biznesie, jak pracować wg własnych standardów i schematów i z każdego miejsca na ziemi? I pamiętasz jakie to było irytujące, te jej ciągłe błędy językowe, ta mnogość słów, które nic, absolutnie nic nie wnosiły i kupy się nie trzymały? Koleżanka: Pamiętam, po pół godzinie już przestałam słuchać i oglądać. Ja: No to tu tak nie było. Koleżanka: A jak? Ja: Po pierwsze miło się jej słuchało. Po drugie, od początku do końca miała przemyślany koncept kursu i konsekwentnie wdrażała kolejne jego części. Ciekawe przykłady i jej wiedza, która była przekazywana nienachalnie. I czuło się, że dziewczyna wie co mówi – i w biznesie i w twórczości. A jak nie wiedziała, to mówiła gdzie znaleźć lub do kogo się zwrócić. Koleżanka: A ile zapłaciłaś za kurs? Ja: Pamiętasz ten bezpłatny kurs, który miał mnie przybliżyć do napisania i wydania własnej książki. Jak to w zapowiedzi było – dowiem się o wszystkich kruczkach wydawców i błędach, które popełniają młodzi autorzy, i że kurs przeprowadzi mnie krok po kroku przez całą procedurę edytoringu, redakcji, przygotuje na rozmowę z wydawcą, wskaże problemy praw autorskich? Koleżanka: Tak, ale pamiętam, że na kursie babka powiedziała niewiele ponad to, co w przeczytałaś w zapowiedzi i cały czas odsyłała do swojego płatnego kursu i do kupienia jej książek, i że dopiero to sukces ci przyniesie. Ja: Tak właśnie było. No więc tu tak nie było, a kurs też był bezpłatny. Oczywiście dowiedziałam się o płatnych kursach, ale nie było to ani tematem i celem kursu, a pominięcie tego aspektu byłoby wręcz nieprofesjonalne. Zaskoczyła mnie ilością i jakością praktycznej wiedzy, którą zdobyła, zdobywa i przekazała. Z pewnością lubi to robić. A skoro ktoś lubi to, to co robi, będzie to robić dobrze.” koniec cytatu