Od kosmetyków naturalnych do własnych warsztatów

Czy z rękodzieła można zrobić coś więcej niż tylko własne hobby?

Ola Mierzwińska jest dobrym przykładem na to, że tak.

Jej techniką są kosmetyki naturalne. Tworzy kremy, balsamy, kule do kąpieli, maseczki i inne kosmetyki handmade, ale przede wszystkim pokazuje innym, jak samodzielnie je przygotować.

Prowadzi warsztaty kosmetyków naturalnych dla dorosłych i dzieci, spotkania kobiece, wydarzenia dla mam i córek, a także eksperymentuje z formatem online.

Tutaj zobaczysz jej gościnny warszat online:

Co ciekawe, kiedy Ola trafiła do Oplotkowej Akademii Rękodzielniczki, wcale nie była osobą, która dopiero zastanawiała się, czy potrafi prowadzić warsztaty.

Już je prowadziła.

Potrzebowała jednak czegoś innego: uporządkowania, nowych pomysłów, spojrzenia z dystansu i środowiska osób, które – podobnie jak ona – chcą rozwijać swoje rękodzielnicze biznesy.

Ta historia jest częścią serii podcastowych rozmów z uczestniczkami Akademii Rękodzielniczki.

W skrócie

Ola Mierzwińska prowadzi warsztaty kosmetyków naturalnych.
Jej warsztaty pokazują, że rękodzieło może być jednocześnie nauką, doświadczeniem i sposobem spędzania czasu z innymi.
Do Akademii Rękodzielniczki przyszła już jako doświadczona prowadząca.
Dzięki Akademii zaczęła inaczej patrzeć na swoje możliwości, ofertę i współpracę z organizatorami.
Jednym z ważnych odkryć było dla niej to, jak wiele może zmienić dobre otwarcie warsztatu.
Zaczęła też odważniej eksperymentować z formatem online.
Z jednego zapytania o warsztat udało jej się wyprowadzić pomysł na cykl spotkań.
Dziś mówi o prowadzeniu warsztatów nie tylko jako o dzieleniu się pasją, ale również jako o regularnej pracy.
Tutaj posłuchasz rozmowy z Olą: https://music.youtube.com/podcast/cQKyNO-2mNI

Kosmetyki naturalne jako technika rękodzielnicza

Rękodzieło kojarzy nam się najczęściej z włóczką, makramą, ceramiką czy szyciem.

Ale rękodzieło może wyglądać zupełnie inaczej.

U Oli to tworzenie kosmetyków naturalnych.

Podczas warsztatów uczestnicy mogą między innymi przygotowywać kremy, balsamy, kule do kąpieli czy maseczki.

I właśnie krem jest jednym z ulubionych elementów warsztatów Oli.

Dlaczego?

Bo jest w nim coś, co świetnie działa podczas warsztatu: obserwowanie procesu.

Składniki trzeba odpowiednio przygotować, połączyć, mieszać, a później pojawia się zupełnie inna konsystencja. Zamiast pojedynczych składników uczestnicy dostają gotowy produkt, który mogą zabrać ze sobą.

To bardzo konkretne doświadczenie:

zrobiłam → zobaczyłam efekt → mogę tego używać.

Ale w historii Oli równie ważne jest to, co dzieje się pomiędzy tymi trzema etapami.

Warsztat to nie tylko kosmetyk

Ola opowiadała o warsztatach dla dorosłych, dzieci, spotkaniach kobiecych, a także o warsztatach dla mam i córek.

I właśnie ten ostatni format bardzo dobrze pokazuje, że uczestnik nie zawsze przychodzi na warsztat wyłącznie po to, żeby nauczyć się techniki.

Czasami przychodzi po wspólnie spędzony czas.

Po rozmowę.

Po doświadczenie, którego nie da się kupić jako gotowego produktu.

Ola opowiadała o warsztatach, podczas których mama i córka wspólnie robiły krem. I to właśnie obserwowanie ich relacji było dla niej jednym z najbardziej poruszających elementów prowadzenia takich spotkań.

To ważna lekcja także dla osoby, która chce stworzyć własną ofertę warsztatową:

technika jest punktem wyjścia. Doświadczenie uczestnika może być tym, co naprawdę wyróżnia ofertę.

Jeżeli szukasz warsztatów rękodzieła, w których możesz nauczyć się konkretnej techniki i jednocześnie spędzić czas z innymi, zajrzyj do [LINK: warsztatów stacjonarnych Oplotki].

Ola nie zaczynała od zera

I tutaj zaczyna się dla mnie najciekawsza część tej historii.

Ola przyszła do Oplotkowego programu już jako osoba, która:

znała swoją technikę,
miała doświadczenie,
prowadziła warsztaty,
wiedziała, że lubi pracować z ludźmi.

Nie potrzebowała więc kolejnego kursu, który pokaże jej podstawy.

Potrzebowała metapoziomu.

Spojrzenia na to, co robi, z innej perspektywy.

Jak sama mówiła w rozmowie, przed rozpoczęciem programu korzystała już z materiałów Oplotki i bardzo pomogły jej konkretne wskazówki dotyczące prowadzenia warsztatów. To właśnie sprawiło, że chciała pójść głębiej.

Nie chodziło o to, żeby ktoś powiedział jej:

„Ola, rób warsztaty tak i tak”.

Chodziło raczej o zebranie doświadczeń, narzędzi i pomysłów w jednym miejscu oraz możliwość skonfrontowania ich z innymi osobami prowadzącymi warsztaty.

Jedno małe „otwarcie”, które zmienia cały warsztat

Jednym z elementów, które Ola szczególnie zapamiętała, było otwarcie warsztatu.

Niby tylko początek.

Kilka pierwszych minut.

A jednak właśnie tam dzieje się bardzo dużo.

Ola zauważyła, że wcześniej nie poświęcała temu aż tyle uwagi. Po przejściu materiału z kursu zaczęła świadomie myśleć o tym, jak przywitać uczestników, jak ich włączyć w spotkanie i jak sprawić, żeby od początku czuli się zaopiekowani.

I bardzo szybko zobaczyła, że ta wiedza działa w praktyce.

Opowiadała o sytuacji, kiedy weszła do grupy dzieci, które już siedziały przy stolikach. Zamiast zatrzymać się i zastanawiać, co teraz zrobić, przypomniała sobie elementy dotyczące otwarcia warsztatu, przywitała się z grupą i zadała dzieciom pytania.

Co ważne, nie kazała im się przedstawiać, ponieważ dzieci już się znały.

To drobny szczegół.

Ale właśnie z takich szczegółów składa się dobre prowadzenie warsztatu.

Bo prowadzenie warsztatu to trochę więcej niż znajomość techniki

Możesz doskonale znać swoją technikę.

Możesz robić piękne rzeczy.

Możesz mieć doświadczenie.

A mimo wszystko możesz nie wykorzystywać całego potencjału swoich warsztatów.

Dlaczego?

Bo prowadzenie grupy to osobna kompetencja.

Trzeba jednocześnie:

obserwować uczestników,
pilnować procesu,
reagować na sytuacje,
zarządzać czasem,
budować atmosferę,
zadbać o początek i koniec spotkania,
przewidzieć możliwe problemy,
a przy tym wszystkim nadal być obecnym człowiekiem, który dzieli się swoją pasją.

Ola odkryła u siebie jeszcze jedną rzecz.

Lubi zarządzać grupą.

Ma naturalną umiejętność obserwowania sytuacji trochę „z góry”. Widzi, że komuś coś zaraz się wyleje, że ktoś za mocno podgrzał składniki, że ktoś potrzebuje uwagi.

Wcześniej mogła traktować tę cechę jako coś, co po prostu robi.

Dzięki warsztatom zaczęła widzieć w niej konkretny atut prowadzącej.

I to jest właśnie jedna z rzeczy, które lubię najbardziej w historiach uczestniczek.

Nie zawsze chodzi o nauczenie się czegoś całkowicie nowego.

Czasami chodzi o zauważenie, że to, co już w sobie masz, może być Twoją przewagą.

Warsztaty kosmetyków naturalnych dla dzieci? Tak, ale z inną odpowiedzialnością

Ola prowadzi warsztaty nie tylko dla dorosłych.

Pracowała również z dziećmi, między innymi podczas spotkań, podczas których przygotowywały kosmetyki takie jak balsam do ciała czy kule do kąpieli.

I tutaj pojawił się kolejny ciekawy element jej pracy.

Kosmetyki naturalne mają swoją specyfikę.

Pojawiają się składniki, olejki, podgrzewanie, różne etapy przygotowania produktu.

To oznacza, że prowadząca musi myśleć nie tylko o tym, czego nauczy, ale również o tym, jak bezpiecznie przeprowadzić uczestników przez cały proces.

W rozmowie Ola opowiadała, że jednym z ważnych odkryć z programu był dla niej temat regulaminu i odpowiedzialności podczas warsztatów.

Dopiero konkretna sytuacja z uczestnikiem uświadomiła jej, jak łatwo może pojawić się scenariusz, którego wcześniej nie przewidziała.

To nie jest najbardziej „sexy” część prowadzenia warsztatów.

Ale właśnie takie rzeczy odróżniają spontaniczne spotkanie z rękodziełem od profesjonalnie przygotowanej usługi.

Akademia pomogła Oli inaczej patrzeć na okazje

To jest chyba jeden z najmocniejszych fragmentów tej historii.

Ola opowiadała o kontakcie z fundacją, która zaprosiła ją do poprowadzenia warsztatów.

Początkowo była mowa o jednym, krótkim wydarzeniu.

I wtedy wydarzyło się coś bardzo prostego:

Ola zaczęła dopytywać.

Zamiast przyjąć pierwszą propozycję dokładnie taką, jaka się pojawiła, zaczęła sprawdzać:

czego naprawdę potrzebuje organizator,
co jeszcze mogłaby zaproponować,
jakie są możliwości,
czy w tym pomyśle jest większy potencjał.

Efekt?

Z pojedynczego zapytania powstał pomysł na cykl warsztatów na pół roku.

Ola sama podkreślała w rozmowie, że właśnie Akademia pomogła jej zobaczyć, że warto dopytać i sprawdzić potencjał takiej propozycji.

I dla mnie to jest świetny przykład tego, czym różni się:

„prowadzę warsztaty, kiedy ktoś mnie zaprosi”

„buduję biznes oparty na warsztatach”.

Nie wszystko musi wydarzyć się od razu

Historia Oli ma jeszcze jeden ciekawy wątek.

Online.

Ola długo była sceptyczna wobec prowadzenia warsztatów w internecie.

Kamera?

Nagrywanie?

Pokazywanie procesu przez ekran?

Nie była przekonana.

A jednak zrobiła pierwszy krok.

Wspólnie z Oplotkami przygotowała online’owy warsztat, podczas którego pokazywała przygotowanie produktu do pielęgnacji twarzy:

I właśnie takie małe eksperymenty są często dużo lepszym początkiem niż decyzja:

„Od jutra tworzę wielki kurs online”.

Nie trzeba od razu budować ogromnego produktu.

Można sprawdzić:

Czy ludzie chcą się tego nauczyć?

Czy potrafię przekazać tę wiedzę przez internet?

Czy dobrze czuję się przed kamerą?

Czy ktoś rzeczywiście skorzysta z takiej formy?

Ola dzięki temu doświadczeniu otworzyła się na możliwość działania online, choć nie oznaczało to, że natychmiast musiała tworzyć własny wielki kurs.

I to jest bardzo zdrowe podejście do rozwijania oferty:

najpierw eksperyment, później decyzja.

Co tak naprawdę daje prowadzenie warsztatów?

Kiedy Agnieszka zapytała Olę, co dało jej prowadzenie warsztatów, odpowiedź nie dotyczyła tylko pieniędzy.

Ola powiedziała o ogromnej satysfakcji.

O dzieleniu się pasją.

O byciu z ludźmi.

O tym, że lubi obserwować grupę i pomagać uczestnikom przejść przez cały proces.

Ale powiedziała też coś jeszcze.

Że prowadzenie warsztatów pozwoliło jej zobaczyć, że umie uczyć.

Jej córka, która brała udział w jej warsztatach, powiedziała jej kiedyś:

„Mamo, ty potrafisz nauczyć, ty uczysz super”.

To może być dla prowadzącej warsztaty ważniejsze niż niejeden certyfikat.

Bo czasami potrzebujemy nie kolejnej wiedzy, ale potwierdzenia:

„Tak, ja naprawdę potrafię przekazać to, co wiem.”

Od hobby do regularnej pracy

Pod koniec rozmowy wróciłyśmy do Akademii Rękodzielniczki.

Ola powiedziała, że po Akademii zgadza się z jednym bardzo ważnym założeniem:

to jest regularna praca.

Nie coś, co robi się „pomiędzy”.

Nie coś, co dzieje się tylko wtedy, kiedy akurat jest czas.

Nie tylko hobby, któremu poświęca się resztki energii.

Jeżeli chcemy budować biznes wokół rękodzieła, potrzebujemy zacząć traktować nasze umiejętności, wiedzę i ofertę jak pracę.

I właśnie dlatego historie takie jak historia Oli są dla mnie dużo ciekawsze niż kolejna lista:

„10 rzeczy, które musisz zrobić, żeby prowadzić warsztaty”.

Bo tutaj możemy zobaczyć prawdziwy proces.

Ola już umiała.

Już prowadziła warsztaty.

Już miała swoją technikę.

A mimo to weszła do programu, żeby zobaczyć więcej.

I właśnie dzięki temu zaczęła dostrzegać kolejne możliwości: nowe formaty, nowe grupy, współprace, rozwój oferty i kolejne sposoby wykorzystania tego, co już potrafi.

Co możesz wziąć z historii Oli dla siebie?

Jeżeli masz własną technikę rękodzielniczą, być może jesteś właśnie w podobnym miejscu.

Umiesz robić.

Może nawet już uczysz innych.

Ale czujesz, że:

masz dużo pomysłów i trudno Ci je poukładać,
chcesz stworzyć konkretną ofertę,
nie wiesz, co właściwie może być Twoim produktem,
chcesz zarabiać na swojej wiedzy,
potrzebujesz spojrzenia z zewnątrz,
chcesz spotkać osoby, które są na podobnym etapie,
albo po prostu czujesz, że czas przestać traktować rękodzieło jak coś robionego „przy okazji”.

Właśnie po to powstała Akademia Rękodzielniczki.

To nie jest kurs kolejnej techniki.

To przestrzeń dla osób, które chcą przełożyć swoje umiejętności, doświadczenie i pomysły na konkretny kierunek działania i biznes oparty na rękodziele.

[LINK: Dowiedz się, czym jest Akademia Rękodzielniczki]

A jeśli masz już swoją technikę i chcesz przede wszystkim lepiej prowadzić warsztaty?

To też jest osobna droga.

Jeżeli tak jak Ola już prowadzisz warsztaty, ale chcesz wejść poziom wyżej: lepiej projektować doświadczenie uczestnika, pracować z grupą, budować scenariusz i świadomie prowadzić całe spotkanie, zajrzyj do programu:

[LINK: Prowadź warsztaty rękodzieła po mistrzowsku]

Bo znajomość techniki to dopiero początek.

Potem zaczyna się sztuka prowadzenia ludzi przez doświadczenie.

Posłuchaj całej rozmowy z Olą Mierzwińską w podcaście Oplotki

W odcinku rozmawiamy między innymi o warsztatach kosmetyków naturalnych, pracy z dziećmi i dorosłymi, warsztatach dla mam i córek, prowadzeniu grupy, regulaminach, eksperymentowaniu z online oraz o tym, co daje wejście na kolejny poziom rozwoju, nawet jeśli już masz doświadczenie.

[LINK: Posłuchaj odcinka #262 „Rozmowa z Olą Mierzwińską – Prowadź Warsztaty Rękodzieła po Mistrzowsku”]

A jeśli interesują Cię warsztaty rękodzieła na żywo, zobacz aktualną ofertę Oplotki:

[LINK: Warsztaty stacjonarne Oplotki]