#5 Jak to zrobić, żeby mi się chciało tak jak mi się nie chce

Jest wczesny poranek, za oknem szaro i zimno, a Ty leżysz i myślisz: „No dobra, trzeba wstać, trzeba coś zrobić z tym biznesem…” i nic. Nic z tego nie wychodzi. Zostaje tylko poczucie winy, że znowu nie zrobiłaś tyle, ile planowałaś.

Ten odcinek nagrałam na prośbę jednej z Was: „Aga, jak to zrobić, żeby mi się chciało tak, jak mi się nie chce?” Krótkie pytanie, a ile w nim zmęczenia. I zamiast odpowiadać poradnikiem produktywności, chcę Ci powiedzieć coś zupełnie innego. Coś, co może być niezwykle odświeżające w świecie, który nieustannie każe nam być wydajnymi.

Mam dwa sprawdzone sposoby. Żaden z nich nie mówi: „Zmuszaj się bardziej.” Oba mówią: „Zatrzymaj się i daj sobie to, czego naprawdę potrzebujesz.”

W skrócie

  • „Nie chce mi się” to nie lenistwo i nie słabość. To sygnał, który warto usłyszeć, zanim ciało powie to głośniej.
  • Zamiast zmuszać się do wyjścia ze strefy komfortu, daj sobie to, czego potrzebujesz. Nawet jeśli to 10-20 minut pod kołdrą. Często właśnie wtedy budzi się ochota na pracę.
  • Dla chronicznego braku motywacji: zaplanuj 2 dni prawdziwego odpoczynku, bez książek, seriali, kursów w kolejce i innych „produktywnych” rozrywek. Po prostu bądź.
  • Nuda jest narzędziem. Z niej rodzi się chęć, a czasem też odpowiedź na pytanie, dlaczego w ogóle zaczęłaś ten biznes.
  • Buduję biznes na całe życie. Odpoczynek to nie strata czasu. To inwestycja w to, żeby jutro wróciła ochota zamiast wypalenia.
  • Sama zrobiłam test przed nagraniem tego odcinka. Wzięłam wolny weekend. Nagranie zajęło potem ułamek czasu, który wcześniej straciłam na samo myślenie o nim.

Dla kogo jest ten odcinek?

Dla każdej, która prowadzi handmadowy biznes i czuje, że ciągła presja produktywności zaczyna ją wykańczać. Dla tej, która zamiast tworzyć, gapi się w ekran i czuje winę. I dla tej, która nie słyszała jeszcze od nikogo w swoim otoczeniu, że dać sobie chwilę nicnierobienia to nie słabość, tylko strategia.

O czym mówię w tym odcinku?

0:00 : Intro, witaj w HANDMADE BIZ w Pytaniach i Odpowiedziach

0:18 : Jak działa ta seria i jak przysłać swoje pytanie

0:35 : Pytanie: „Aga, jak to zrobić, żeby mi się chciało tak, jak mi się nie chce?” Wczesny listopad, ciemno, zimno, trudno wstać z łóżka

1:08 : Sposób #1: nie wychodź na siłę ze strefy komfortu; daj sobie 10-20 minut pod kołdrą

2:21 : Sposób #2: dla chronicznego braku energii zaplanuj 2 dni PRAWDZIWEGO odpoczynku

~4:00 : Dlaczego te 2 dni muszą być bez rozrywek: nuda jako narzędzie powrotu do sensu

~6:00 : Buduję biznes na całe życie: jak ta perspektywa zdejmuje poczucie winy za odpoczynek

~8:00 : Moje własne doświadczenie: wolny weekend przed nagraniem tego odcinka

~9:30 : Zakończenie, życzenia i zaproszenie do dzielenia się z koleżankami

Najważniejsze cytaty

„Daj sobie prawo do niechcenia. To nie jest lenistwo. To jest sygnał.”: Agnieszka Gaczkowska, OPLOTKI

„Zamiast wychodzić na siłę ze strefy komfortu, daj sobie to, czego potrzebujesz. Nawet jeśli to 10-20 minut pod kołdrą. Często właśnie wtedy chce się zacząć.”: Agnieszka Gaczkowska, OPLOTKI

„Dwa dni prawdziwego odpoczynku, bez książek, bez seriali, bez kursów w kolejce. Po prostu bądź. Poczuj nudę. Z niej rodzi się chęć.”: Agnieszka Gaczkowska, OPLOTKI

„Buduję ten biznes na całe życie. Kiedy patrzę z tej perspektywy, odpoczynek przestaje być stratą czasu.”: Agnieszka Gaczkowska, OPLOTKI

„Wzięłam wolny weekend przed nagraniem tego odcinka. Nagranie zajęło ułamek czasu, który wcześniej straciłam na samo myślenie o nim.”: Agnieszka Gaczkowska, OPLOTKI

Co warto zapamiętać?

„Nie chce mi się” to nie charakter, to sygnał. Żyjemy w kulturze produktywności, która mówi: jeśli nie pracujesz, to marnujesz czas. W efekcie wiele z nas zaczyna traktować każdy chwilowy brak energii jako dowód własnej słabości albo nienadawania się do prowadzenia biznesu. A to nieprawda. „Nie chce mi się” to sygnał od ciała i umysłu, że potrzeba czegoś, a nie kara za lenistwo.

Sposób na chwilowy brak chęci: daj sobie, czego potrzebujesz. Zamiast walczyć ze sobą i wyciągać się na siłę do biurka, daj sobie te 10-20 minut pod kołdrą. Zezwól na to. Co ciekawe, najczęściej okazuje się, że po tym czasie zaczyna się po prostu nudzić i rodzi się spontaniczna ochota na zrobienie czegoś. Nie wymuszana. Naprawdę własna.

Sposób na chroniczny brak motywacji: dwa dni prawdziwego odpoczynku. Nie oglądalnia seriali, które masz w kolejce. Nie doczytywanie książki z listy. Nie przerabianie kursu, który kupiłaś pół roku temu. Naprawdę NIC. Po prostu bycie. To może wydawać się trudne, bo nuda jest dla nas dziś nieprzyjemna. Ale właśnie ta nuda jest bramą. Z niej rodzi się prawdziwy odpoczynek, a za nim chęć i często też odpowiedź na pytanie, dlaczego ten biznes w ogóle Cię kręci.

Tego nie można przyspieszyć. Dwa dni odpoczynku nie działają, jeśli wcisnęłaś je między dwa napięte tygodnie i już na starcie myślisz o tym, co zrobisz w poniedziałek. Potrzebują przestrzeni. Dedykowanego, nieprzerwanego czasu. To jedyna zasada.

Perspektywa „na całe życie” zdejmuje poczucie winy. Buduję ten biznes przez resztę życia. Nie przez ten kwartał. Kiedy patrzę z tej perspektywy, dwa dni odpoczynku przestają być zagrożeniem dla wyników, a stają się częścią strategii. Nie chcę się wypalić w rok. Chcę tworzyć za 10 lat z taką samą radością jak dziś.

Zawiłość

Kiedy ostatnio dałaś sobie naprawdę dwa dni nicnierobienia, bez żadnych planów i „produktywnych” rozrywek, i co się potem zdarzyło z Twoją chęcią do pracy?

Jednym słowem

Kołdra nie jest symbolem porażki. Kołdra jest narzędziem. Daj sobie chwilę nicnierobienia i popatrz, co się wydarzy. Nuda, do której dopuszczasz, nie jest stratą czasu, to przestrzeń, w której rodzi się chęć. I sens. A oba potrzebne są w biznesie, który chcesz prowadzić przez długie lata.

Posłuchaj odcinka

YouTube

Obejrzyj na YouTube: #5 Jak to zrobić, żeby mi się chciało tak jak mi się nie chce

Spotify

Spreaker / Apple Podcasts / RSS

Pełny transkrypt odcinka #5

0:00 Wprowadzenie

Hej, hej. Z tej strony Agnieszka, a ty słuchasz podcastu Handmade, Hobby czy Biznes, czyli o rękodziele i rzemiośle w pytaniach i odpowiedziach. Ta audycja to okruchy większej całości, czyli biblioteki. Link oczywiście znajdziesz w opisie. Ten podcast to niekończąca się sesja Q&A. W tej audycji odpowiadam na pytania klientek Oplotek, które najczęściej trafiają do mnie na agnieszka@oplotki.pl. Oczywiście możesz zadać swoje. No to ruszamy.

0:35 Pytanie: jak to zrobić, żeby mi się chciało tak, jak mi się nie chce?

Pierwsze z pytań to: „Aga, jak to zrobić, żeby mi się chciało tak, jak mi się nie chce?” No właśnie, bo są takie momenty. Teraz kiedy nagrywam ten podcast, jest początek listopada, ciemno, zimno, pada, nie chce się wyjść nawet z łóżka, nie mówiąc już o robieniu jakichś wielkich biznesów, wielkich albo małych, bo to nieważne jak duże zadania przed nami, ale przychodzą takie momenty, że nic tylko schować się pod kocem.

No dobra, to jak możemy poradzić sobie z tym poczuciem?

1:08 Nie łamanie siebie, ale danie sobie tego, czego potrzebujesz

Nie będę cię namawiać do łamania, do wychodzenia ze strefy komfortu. Pewno słyszałaś to już miliony razy. Zachęcam cię do dania sobie tego, czego potrzebujesz. Co odkryłam jako totalny pracoholik, jako osoba, która najlepiej czuje się w działaniu, która potrafi dojechać się do gleby: że kiedy dam sobie to odpoczywanie, którego ewidentnie organizm czasem potrzebuje, to okazuje się, że trwa ono krócej niż myślenie o tych wyrzutach sumienia, które mówią nam: „Nie, nie powinnaś zrobić to i tamto, a nie teraz tutaj leżeć w łóżku i odpoczywać.”

Zazwyczaj po 10, 20 minutach pod kocem, w tym poczuciu, że nie, dzisiaj nie wstaję nawet z łóżka, po prostu zaczynam się nudzić. Zaczynam czuć, że no nie, już chyba dość, już mi się nie chce. No dobra, to ruszamy do roboty.

Ale mówię też o takim globalnym podejściu dojścia do ściany, bo czasami jest tak, że chronicznie czujemy, że nam się nie chce, i to już jest coś więcej niż tylko trudny dzień, gorszy moment albo te dni w miesiącu.

2:21 Dwa dni totalnego odpoczynku: sprawdzone empirycznie

Czy możesz sobie dać, wykroić, zaplanować dwa dni takiego totalnego odpoczywania? Ja wiem, optymalnie byłoby dwa tygodnie. To jest udowodnione naukowo. Nie bez powodu urlopy w dużych korporacjach to minimum dwa tygodnie longiem. Możesz sobie o tym poczytać, wyczatować, znajdziesz badania na to. Ale ja zachęcam Cię do tego, aby wykroić dwa dni. Sprawdzone empirycznie.

Czasem wyrwanie się z domu, zostawienie dzieciaków u mamy, wyjście takie fizyczne, ale też mentalne z tej codzienności, takie zaplanowane, czyli trochę obniżające wyrzuty sumienia, że nie, przecież mam tyle do zrobienia. Serio zmienia wszystko, robi robotę. Masz okazję się ponudzić.

3:10 Siła nudzenia się: klucz do prawdziwego chcenia

No właśnie, jak się ma nudzenie do tego, żeby nam się chciało? Nie wiem czy pamiętasz jeszcze jak to jest się nudzić: siedzieć, mieć poczucie, że lista zadań wyczyszczona, i zastanawiać się co ze sobą zrobić.

No właśnie: wnioskuję po tym jak jest u mnie, że u Ciebie pewno takie momenty też nie zdarzają się zbyt często. A kiedy zaplanujesz takie dwa dni totalnie wolnego, nawet jeżeli na początku nawykowo jeszcze będziesz dokańczać jakieś zadanka, jeszcze w głowie będą kołatały „to miałam zrobić i tamto”, jeszcze będziesz zapisywać rzeczy, o których zapomniałaś, to uwierz mi, że prędzej czy później dojdziesz do momentu nudy.

Ale jest gwiazdka, jest haczyk: nie zabierasz książki, nie kolejkujesz listy nieobejrzanych seriali, filmów poleconych przez koleżanki, kursów, które trzeba nadrobić. Nie! Spędzasz ten czas ze sobą. Od jednego z mentorów mam takie bardzo praktyczne ćwiczenie. On to nazywał „4 godziny ciszy”. Ja to nazywam „cisza w ogóle”. Po prostu nie planowanie niczego i ponudzenie się: działanie w takim twoim rytmie, co przychodzi, czy jestem teraz głodna, czy mam ochotę wyjść na spacer, czy może chcę właśnie pod tym kocem się zaszyć i leżeć tam ze trzy godziny, aż mi się zachce wstać.

Daj sobie ten czas. Jeżeli nawet są to tylko dwa dni, uwierz mi, jeżeli nie pierwszego, to drugiego na pewno Cię dopadnie ten moment takiej nudy. Nie mam lepszego słowa, ale tam pod spodem jest „chce mi się zrobić coś, chce mi się wyjść na spacer, chce mi się…” No właśnie. I pod spodem najczęściej wracamy do tego, dlaczego to robimy, dlaczego robimy biznes handmade, dlaczego robimy to, co robimy, tak jak robimy, czy w ogóle chcemy robić tak dalej. I pojawia się chcenie.

5:10 Włącznik: nierobienie i chcenie to ten sam przycisk

Kiedy Ci się nie chce, daj sobie tego pod korek, bo zobaczysz, że po drugiej stronie jest chcenie i to takie prawdziwe, z serducha. To tak jak włącznik światła. On i off to ten sam przycisk. Kiedy dasz sobie pod korek nierobienia, pojawi się chcenie.

Więc „żeby mi się chciało tak jak mi się nie chce” ma w sobie jakiś kawałek mądrości. Gwarantuję ci, nie da się tego opowiedzieć. Nawet teraz, kiedy o tym mówię, wydaje się to tak banalne, tak proste, że aż śmieszne. To trzeba zrobić, to trzeba ucieleśnić. Zrób to. Gwarantuję ci, że efekty cię zaskoczą.

Może to wcale nie będą dwa dni. Po trzech godzinach uzyskasz ten sam efekt. Gwarantuję Ci, ale jest haczyk: to zadzieje się tylko wtedy, kiedy będziesz czuła, że nie musisz się spieszyć. Nie da się tego procesu jakoś wcisnąć w napięty grafik, wcisnąć w trzy zaplanowane godziny między kołem a kołem. Nie da się ponudzić, jeżeli jest to między zadaniem a zadaniem.

Dlatego daj sobie dwa dni. Jestem realistką. Pewno nie masz czasu na więcej. Pewno maks to taki wolny weekend, gdzie możesz wyjechać do kogoś znajomego, kto właśnie zostawił pustą chatę, albo po prostu wynająć jakieś Airbnb za grosze, bo akurat była promka: gdzieś gdzie możesz fizycznie uciec przed domownikami, albo po prostu fizycznie zmienić miejsce, zobaczyć świat trochę od innej strony, ale przede wszystkim nie zabierać swojego świata ze sobą. Daj sobie ten przywilej, by się ponudzić. Gwarantuję ci, że efekty przyjdą.

6:50 Jak pozbyć się wyrzutów sumienia: buduję firmę na resztę życia

No dobra, jeszcze taka ostatnia kwestia. „Jak to zrobić, żeby mi się chciało tak, jak mi się nie chce?” Bo tam pod spodem jest to, że jednak chcemy, żeby nam się chciało, jednak mamy ważne rzeczy do zrobienia i chcemy się za nie zabrać. Więc jak pozbyć się wyrzutów sumienia? Tak, jak pozbyć się wyrzutów sumienia, że jadę na weekend robić nic, podczas gdy moja lista zadań puchnie i świat mnie przegania. Bo to głównie o to chodzi: to FOMO, to, że jak tego i tamtego nie zrobię, to świat się zawali.

Zachęcam cię do takiej perspektywy. Ona mi bardzo służy, więc się po prostu dzielę. Zakładam, że tworzę firmę na resztę życia. Kto wie jak będzie. Może sprzedam ją za 5 lat, a może nie. Może mi się znudzi, a może nie. Może się przebranżowię, a może nie. Ale dziś tu i teraz zakładam, że właśnie tworzę firmę na resztę mojego życia. Oplotki to projekt, który trwa już 10 lat. Niezmiennie wierzę w wartości, które niesie ze sobą rękodzieło.

I kiedy tu i teraz myślę sobie „tworzę firmę na resztę życia”, to przestaję się spieszyć. Nagle te dwa dni odpoczynku stają się taką kroplą w morzu dni, które spędzę pracując, rozwijając, wspierając ten organizm biznesowy. Nagle przestaję się spieszyć. Nagle te dwa dni przestają być jednym wielkim wyrzutem sumienia nic nierobienia. Nagle wszechświat nadąża za moją wizją i trochę kalibruje, że czasem trzeba na mnie poczekać i że ten świat na mnie poczeka.

A paradoksalnie wracam z wielką chęcią, żeby robić tak bardzo, jak mi się wcześniej nie chciało, a efekty pracy mówią głośniej niż jakiekolwiek słowa.

8:34 Historia tego podcastu: jak sama użyłam tej strategii

Dokładnie tą strategię zastosowałam z tym podcastem. W głowie siedział już bardzo, bardzo długo. Na liście zadań w Asanie odhaczałam, przekładałam datę: dobra, potem, to nic obowiązkowego. Pierwsze są płacące klientki, pierwsze są programy i milion innych ważnych rzeczy, które są na co dzień tym priorytetem. Ale jednak ten pomysł cały czas chodził mi po głowie.

I co zrobiłam? Zamiast zająć się tym milionem zadań z mojej listy, zrobiłam sobie wolny weekend. Dziś usiadłam i nagrywam ten podcast i jak znam życie zajmie mi krótką chwilę, dużo mniej niż myślenie o tym, że powinnam go zrobić, bo czuję, że to ważny dla mnie w tym momencie projekt.

9:18 Zakończenie

Trzymam kciuki za twoje chcenie, żeby ci się chciało tak, jak czasem ci się nie chce. Mam nadzieję, że bierzesz z tego odcinka coś dla siebie garściami. Zachęcam cię: jeżeli czujesz, że może przydać się twojej koleżance, koniecznie się podziel. Ten podcast, on będzie dostępny. Proszę, podziel się nim, udostępnij znajomej, niech też skorzysta.

W pierwszej kolejności oczywiście będę odpowiadać na pytania klientek. Mam już trochę zakolejkowanych, ale czemu by nie odpowiedzieć na twoje czy pytanie twojej koleżanki? Pisz na agnieszka@oplotki.pl. Do usłyszenia w kolejnych odcinkach Handmade Biznes w pytaniach i odpowiedziach.

FAQ:najczęstsze pytania

Co zrobić, kiedy nie mam motywacji do pracy w biznesie handmade?

Zamiast zmuszać się do pracy, daj sobie to, czego potrzebujesz. Jeśli brak motywacji jest chwilowy, wystarczy 10-20 minut pod kołdrą z pozwoleniem na nicnierobienie. Bardzo często właśnie z tej chwilowej nudy rodzi się spontaniczna ochota na działanie, bez walki z sobą.

Jak wrócić do kreatywności po dłuższym zastoju?

Zaplanuj dwa dni prawdziwego odpoczynku, bez seriali, książek, kursów i innych „produktywnych” rozrywek. Po prostu bądź. Nuda, którą wtedy poczujesz, to bramka do prawdziwego wypoczynku, za którym przychodzi chęć i sens. Tego procesu nie da się przyspieszyć, potrzebuje dedykowanej przestrzeni.

Czy dawanie sobie przerwy w biznesie handmade to dobry pomysł?

Tak, jeśli patrzysz na swój biznes jako projekt na całe życie, a nie na wyniki tego kwartału. Dwie doby prawdziwego odpoczynku to inwestycja w to, żeby jutro wrócić z energią, a nie wypalić się w rok. Badania naukowe potwierdzają, że nawet krótki, prawdziwy odpoczynek może być transformujący.

Czy „nie chcieć” to oznacza bycie leniwą?

Nie. „Nie chce mi się” to sygnał ciała i umysłu, że potrzeba czegoś. To nie jest ocena Twojego charakteru ani dowodem na nienadawanie się do prowadzenia biznesu. To informacja, którą warto usłyszeć zanim ciało powie to głośniej w postaci wypalenia lub choroby.

Jak nie tracić czasu podczas przerwy od pracy?

Nie trać przerwy na „produktywny odpoczynek”. Właśnie on najczęściej nie daje prawdziwego wypoczynku. Dwie doby bez planu, bez listy i bez poczucia winy to więcej warte niż tydzień z kursem do nadrobienia. Zasada jest jedna: nie planuj nic i pozwól sobie się nudzić.

Jak zmotywować się do nagrywania podcastu lub tworzenia treści, kiedy nie mam ochoty?

Sama przed nagraniem tego odcinka wzięłam wolny weekend. Kiedy usiadłam do nagrania, zajęło ułamek czasu, który wcześniej straciłam na samo odkładanie go. Odpoczynek nie opóźnił nagrania, on go przyspieszył. Jeśli odkładasz tworzenie, możliwe że potrzebujesz najpierw napełnić zbiornik, a nie opróżniać go dalej.

Powiązane treści

Napisz pytanie: agnieszka@oplotki.pl.

Agnieszka Gaczkowska — założycielka Oplotek, mentorka i coach dla twórczyń rękodzieła i rzemiosła. Od ponad 10 lat prowadzi klientki przez procesy wyceny rękodzieła, budowania marek handmade-owych i prowadzenia warsztatów. Autorka książki Oplotki. Sukces Handmade i organizatorka Handmade Biz Summit — jednej z największych konferencji dla twórczyń rękodzieła w Polsce. Pracuje w nurtach mentoringu, coachingu i facylitacji grupowej. Piszesz z pytaniem? agnieszka@oplotki.pl