Gościni: Asia Piotrowska | Program Power Portal Kasi Urbaniak
Część 1 (odc. #332): przed wyjazdem do Nowego Jorku | Część 2 (odc. #333): po powrocie
Czas łączny: ok. 2 godzin
Co by się stało, gdybyś zaczęła prosić dla siebie? Nie dla projektu charytatywnego, nie za usługę, nie w ramach kampanii crowdfundingowej z produktem w zamian. Tak po prostu: chcę tego, pragnę i proszę was o wsparcie, bo to moje pragnienie jest warte realizacji. Dokładnie taki eksperyment przeprowadziła Asia Piotrowska. Zebrała pieniądze od innych na swój prywatny wyjazd do Nowego Jorku, żeby wziąć udział w wydarzeniu programu Power Portal Kasi Urbaniak. I robiąc to, dotknęła czegoś, co wiele kobiet trzyma ukryte od lat.
W tej rozmowie (dwuczęściowej) Asia i Agnieszka rozmawiają o personie „dajcie mi”, o tym jak śmiała prośba zmienia role obu stron, o tym co się dzieje z naszym ciałem, kiedy wreszcie pozwalamy sobie pragnąć bez przepraszania. Część pierwsza nagrana jest przed wyjazdem do Nowego Jorku, część druga kiedy Asia wróciła już w tym, co ona sama nazywa stanem poczwarki.
To jest jedna z tych rozmów, które trudno skomentować. Można je tylko odczuć.
W skrócie
- „Dajcie mi” to persona, część nas, która pragnie i prosi. Nie ta, która zarabia więcej. Ta, która się ujawnia.
- Asia przeprowadziła prywatny fundraising na swój wyjazd do Nowego Jorku. Nie z produktem, nie dla charytatywnych celów. Dla siebie.
- Śmiała prośba (powerful ask) Kasi Urbaniak: kiedy prosisz o duże, zapraszasz drugą osobę do odegrania wielkiej roli w twoim życiu.
- Asia podjęła trzy bardzo trudne prośby „jeden na jeden”: do mentorki, do byłego partnera, do coacha.
- Przyjmowanie (accepting) to też ćwiczenie. Asia honorowała każdą wpłatę jogą nidrą.
- W Nowym Jorku doświadczyła, że pragnienie pojawia się w nas, nie z nas. Decydujemy tylko co z nim zrobimy.
- Power Dynamics: dominacja to pełna uwaga na drugą osobę. Uległość to pełna uwaga na siebie. Obie mogą być dobre lub złe.
- Ta rozmowa symbolicznie zamknęła pewną epokę w podcaście Oplotki.
Dla kogo jest ten odcinek
Dla kobiet, które doskonale wiedzą jak zbierać pieniądze dla innych, a nie umieją założyć zbiórki dla siebie. Dla tych, które czują jak „dobra dziewczynka” łapie je za kolana, kiedy chcą czegoś naprawdę chcieć. Dla każdej, która prowadzi biznes z sercem i jest ciekawa, co się dzieje, kiedy pozwalamy ciału i emocjom pracować razem z głową. I dla tych, które już coś słyszały o Kasi Urbaniak i chcą wiedzieć jak to wygląda od wewnątrz.
O czym rozmawiamy
CZĘŚĆ 1 (odc. #332) / Zanim wyleciałyśmy do Nowego Jorku
00:00 Wstęp: Asia i program Power Portal u Kasi Urbaniak
03:00 Persona „dajcie mi”: część nas, która pragnie i ujawnia się
08:00 Geneza zbiórki: proszę, nie zarabiam więcej
14:00 Krytyka jako sygnał: dotknęłaś czegoś żywego
18:00 Matrioszki od przyjaciółki Zunki: wsparcie bez pieniędzy
24:00 Trzy trudne prośby „jeden na jeden”
31:00 Przyjmowanie: joga nidra dla każdej wpłaty
37:00 Cień „dajcie mi” i skąd bierze się opór otoczenia
40:00 Ripening the ask: jak dojrzewać prośbę zanim ją wypowiesz
44:00 „Córko, patrz jak ja odpoczywam”
50:00 Overflow: dawanie z pełni, nie z poczucia obowiązku
56:00 Agnieszka: jak moja „dajcie mi” chce redystrybuować pieniądze
CZĘŚĆ 2 (odc. #333) / Po powrocie z Nowego Jorku
00:00 Poczwarkowy stan: Asia po czterech dniach w NY
04:00 Film w samolocie i dynamika mecenasa z artystką
09:00 Stary bank jako naczynie alchemiczne
14:00 Dwie przestrzenie: poczwarka na dole, wyłonienie na górze
18:00 Pragnienie, którego się bałam: Ikaros i muzyka szamańska
24:00 Pokaz mody i hotset na scenie z matrioszkami
29:00 Rozdz. 1: wkurzenie i poród, który nie został uznany
34:00 Rozdz. 2 i 3: dominacja z bacikiem i uległość na kolanach
37:30 Power Dynamics: cztery stany uwagi
42:00 „You are safe and you are mine”
50:00 Lądowanie samolotu i życie po wylogowaniu z NY
58:00 Symboliczne zamknięcie pewnej epoki w podcaście Oplotki
Najważniejsze cytaty
„Dajcie mi to taka moja postać, która pragnie i prosi, i ujawnia się. Ona nie zarabia więcej, żeby mieć. Ona mówi: dajcie mi, bo to chcę.”Asia Piotrowska
„Pragnienie jest czymś, co przybywa. My decydujemy tylko co z nim zrobimy.”Asia Piotrowska
„Jak prosisz o duże, zapraszasz kogoś do odegrania wielkiej roli w twoim życiu. To nie jest tylko twoja transakcja.”Agnieszka Gaczkowska, przywołując Kasię Urbaniak
„Córko, patrz na mnie. Patrz jak ja odpoczywam.”Asia Piotrowska
„Dobra dominacja polega na tym, że mam konkretny pomysł, świat, do którego chcę cię zaprosić. Widzę twoje talenty i świadomie zapraszam cię do tej struktury, którą ja trzymam.”Asia Piotrowska
„You are safe and you are mine.”wolontariusz na scenie Power Portal, Nowy Jork
„Ta moja dajcie mi chciałaby brać, brać, brać. Ale aż ją świerzbi, żeby to szło tam, gdzie służy życiu.”Agnieszka Gaczkowska
Co warto zapamiętać
1. Prośba zmienia role obu stron. Śmiała prośba nie jest żebraniem. To zaproszenie do bycia hojnym, do odegrania ważnej roli. Osoba, która daje, robi to z siłą i wyborem, nie z przymusu. To jest całkowicie inna dynamika niż oczekiwanie.
2. Przyjmowanie to umiejętność, której nie ćwiczyłyśmy. Asia honorowała każdą wpłatę robiąc jogę nidrę. Nie tylko jako podziękowanie, ale jako ćwiczenie: czy moje ciało umie w ogóle przyjąć to co przypływa?
3. Cień „dajcie mi” to właśnie przyczyna oporu otoczenia. Kiedy ujawniamy nasze pragnienia w pełni, osoby wokół nas mogą się bać tej mocy. Bo ta moc jest realna i duża. I to jest sygnał, nie błąd.
4. Dobra i zła dominacja, dobra i zła uległość. Power Dynamics Kasi Urbaniak nie jest o władzy nad kimś. Chodzi o jakość uwagi: czy twoja jest na drugiej osobie (dominacja), czy na tym, co dzieje się w tobie (uległość). Obie mogą być autentyczne lub oparte na zranieniu.
5. Dawanie z overflow to inny kaliber niż dawanie z poczucia obowiązku. Kiedy jesteśmy napełnione do korka, dawanie wypływa samo. Nie trzeba się motywować ani odwdzięczać. Po prostu się przelewa.
Zawiłość
Kiedy ostatnio czegoś chciałam naprawdę i nie przepraszałam za to chcenie?
Jednym słowem
Poczwarka. Bo jeśli się naprawdę zmieniasz, nie widać tego od zewnątrz. Widać to po tym, że nie umiesz już być tą samą co przed.
Chcesz pracować razem w zamkniętej przestrzeni?
Mastermind Oplotki to miejsce dla kobiet, które prowadzą swój biznes z rękodzieła i chcą robić to z pełną siłą, świadomą strategią i wspólnotą, która rozumie o czym mówisz.Sprawdź Mastermind Oplotki
Posłuchaj odcinka
Część 1 (odc. #332)
Część 2 (odc. #333)
Pełny transkrypt
Część 1 | Odcinek #332
Zanim wyleciałyśmy do Nowego Jorku
Kim jest Asia Piotrowska?
Asia przez lata pomagała kobietom ogarnąć finanse, a później weszła w to co robiła przez cały czas po cichu, przy okazji, od niechcenia. Wzięła sabbatical. Zamknęła ten rozdział. I zamiast od razu otwierać następny, zostawiła w sobie przestrzeń. Pół czasu pracy, pół czasu na nauczenie się czegoś nowego za pomocą narzędzi Power Portalu. To by było lat temu nie do pomyślenia, bo Asia jest osobą, która szuka ekscytacji, lubi początki i nie do końca lubi kończenia.
Do programu Power Portal Kasi Urbaniak trafiła podobnie jak trafia się do wielu rzeczy, które potem okazują się zmieniać wszystko. Nie tyle szukając, co będąc gotową.
Kim jest persona „dajcie mi”?
Persona „dajcie mi”Część nas, która pragnie i prosi, i ujawnia się. Nie ta część, która zarobi więcej, żeby mieć. Ta, która mówi: dajcie mi, bo tego pragnę. Pragnienie przybywa z zewnątrz, przychodzi do nas. My decydujemy tylko co z nim zrobimy.
Asia mówi o tym z rozbrajającą bezpośredniością. „Dajcie mi” nie jest o zachłanności. To postać, która się ujawnia, kiedy w końcu pozwalamy sobie chcieć bez przepraszania. Asia wie, że ma takich kilka. Ta jest jedną z młodszych, jeszcze w procesie tresury.
Agnieszka dodaje coś ważnego: pragnienie, w rozumieniu Kasi Urbaniak, nie jest czymś, co postanawiamy. Ono przybywa. Przypływa jak coś z zewnątrz i my decydujemy czy je przyjąć, odepchnąć, skitrac czy po prostu ujawnić. Asia chce to ujawniać. Stąd cały ten eksperyment.
Zbiórka dla siebie: prosić, nie zarabiać więcej
Asia miała lecieć do Nowego Jorku na spotkanie uczestniczek Power Portalu. Wyjazd kosztował sporo. Można było zarabiać więcej. Można było wziąć z oszczędności. Asia zrobiła coś trzeciego: założyła prywatną zbiórkę i poprosiła o wsparcie.
Nie fundacji. Nie produktu w zamian. Nie celu społecznego. Po prostu: mam pragnienie, chcę wyjechać, pragnę waszego wsparcia. I to wystarczy.
„Agnieszka, kobiety są świetne w zbiórce dla innych. Dla charytatywnych celów, dla kogoś chorego, dla projektu społecznego. Ale zbiórka dla siebie, dla swojego własnego pragnienia? To się nie wypada.”Agnieszka Gaczkowska
Asia zresztą nie zebrała całej kwoty. Ustawiła poprzeczkę wysoko świadomie: żeby sprawdzić, na ile jej ciało i jej „przyjmowanie” jest gotowe na więcej niż minimum potrzebne do pojechania. Tak, można nie zebrać całości i mimo wszystko wypłacić środki. Platforma na to pozwala. Asia poleciała.
Krytyka jako sygnał
Nie wszyscy reagowali entuzjastycznie. Pojawiły się złośliwe komentarze i niesmak, że ktoś prosi dla siebie. Asia opowiada o tym spokojnie: jak widzisz, że twoje działanie wywołuje tak dużo reakcji, to sygnał, że trafiasz w coś bardzo żywego. Nie w coś błędnego. W coś, co wiele ludzi ma skitrane w sobie i co wywołuje niepokojący rezonans.
Najwyższa jednorazowa wpłata przyszła od mężczyzny. Mimo że zdecydowana większość wspierających stanowiły kobiety.
Matrioszki od Zunki
Pierwsza wpłata na zbiórkę przyszła nie w postaci pieniędzy. Przyjaciółka Zunka, artystka i rękodzielniczka, oddała Asi swoje ręcznie robione matrioszki. Poleciałyby z Asią do Nowego Jorku jako wsparcie i obecność, której Zunka nie mogła zapewnić osobiście.
Te matrioszki odegrały potem rolę, której nikt się nie spodziewał.
Trzy trudne prośby twarzą w twarz
W programie Power Portalu są tak zwane „śmiałe prośby” (powerful ask): prośby konkretne, duże, odważne. Takie, które zapraszają drugą osobę do odegrania znaczącej roli. Asia ćwiczyła je na trzech różnych osobach.
Prośba pierwsza: do mentorki. Kwota, którą Asia nazwała „zawrotnie dużą.” Nie prosiła o pieniądze dla siebie. Poprosiła mentorkę, żeby założyła program stypendialny, mini fundusz dla studentek. Mentorka powiedziała „nie.” Ale Asia mówi, że sam proces był piękny. Że umieć postawić taką prośbę i w ogóle usta otworzyć, i zostać z tym „nie” bez katastrofy, to już jest sukces. Tę prośbę Asia wypowiedziała z Limy, z klasztoru w dżungli, w trakcie rekolekcji.
Prośba druga: do byłego partnera. Asia nie wchodzi w szczegóły. Mówi tylko, że to było trudne, że tam też się coś wydarzyło.
Prośba trzecia: do coacha. Do Agnieszki, żeby była jej sparingpartnerką. Ćwiczenie prośby na kimś, przy kim wszystko jest bardziej przejrzyste.
Śmiała prośba (Powerful Ask) w ujęciu Kasi UrbaniakKiedy prosisz o duże, zapraszasz drugą osobę do odegrania wielkiej roli w twoim życiu. Nie jest to żebranie. To zaproszenie do bycia kimś ważnym. Osoba, która daje, może doświadczyć tej roli jako daru dla siebie samej, nie jako poświęcenia.
Przyjmowanie jako ćwiczenie
Za każdym razem, gdy na konto wpływała kolejna kwota, Asia kładła się do jogi nidry. Nie po to, żeby „odprawić rytuał” i odhaczyć wdzięczność. Po to, żeby naprawdę sprawdzić: czy jej ciało umie przyjąć to, co przychodzi? Czy umie zatrzymać się i poczuć, że ktoś jej dał, bo chce?
To brzmi niepozornie. Ale dla wielu kobiet to jest cały program w miniaturze.
„Sposobem, w jaki przyjmujesz, honorujesz tego, kto daje. Moja 'zapłata’, jak już bardzo szukamy tej wymiany, jest sposób w jaki pełnomocnie przyjmuję.”Asia Piotrowska
Ripening the ask: jak dojrzewać prośbę zanim ją powiesz
Agnieszka tłumacząc jeden z konceptów Kasi Urbaniak mówi o „dojrzewaniu prośby” (ripening the ask). To, co się dzieje zanim zadzwonisz, zanim siadasz do rozmowy, zanim wypowiesz słowa. Nie chodzi o strategiczne przygotowanie pitch. Chodzi o to, co przerabiasz w sobie: swoje oczekiwania, swoje obawy, swoją gotowość na różne odpowiedzi. W programie Kasi uczennice odgrywały te prośby między sobą, ćwicząc ciało i emocje, nie tylko słowa.
Ta prośba, którą wypowiadasz na końcu, jest tylko wisienką na torcie. Ciężar pracy jest wcześniej.
„Córko, patrz jak ja odpoczywam”
Asia wrzuciła kiedyś post ze zbiórki. Pisała tam, że leży na kanapie z córką i mówi: „Córko, patrz na mnie. Patrz jak ja odpoczywam.” Agnieszka płakała czytając.
To jest rewolucja, która nie potrzebuje barykad. Replikowanie w małych krokach innego wzorca. Mama, która ma odwagę nie wstać, bo jest w trakcie jogi nidry. Mama, która pokazuje córce, że i ona może odpocząć bez celu i bez powodu. Że to jest bezpieczne.
„Jaki mały gest może zmienić trajektorię lotu mojej córki. I twojej. I mojej.”Agnieszka Gaczkowska
Overflow: dawanie z pełni
Agnieszka opowiedziała kiedyś o ćwiczeniu: wyobraź sobie, że spada ci z nieba nieskończona suma pieniędzy. Masz tydzień, żeby ją wydać, potem znika. Co kupisz?
Agnieszka szybko odkryła, że jej „dajcie mi” nie ma wielkiej listy dla siebie. Ma wielką listę dla innych. Stypendia dla rękodzielniczek. Podróż. Wyróżnianie rzemiosła. Warsztaty dla seniorów, bo seniorzy potrzebują być mentorami, nie „zbędnymi elementami społecznymi.” Wsparcie dla osób, które pracują z niepełnosprawnymi.
I wtedy rozumiesz, że ta „dajcie mi” nie jest o egoizmie. Ona bierze po to, żeby mieć co oddawać. Z pełni, nie z obowiązku. Kasia Urbaniak nazywa to overflow, przelaniem się, tym stanem, kiedy jest już tak dużo, że naturalnie zaczynasz dawać bo po prostu nie możesz nie dawać.
„Ta moja dajcie mi, ona chce brać, brać, brać. Chwilę posiedzi na tej kasie. Ale aż ją świerzbi, żeby to szło w te miejsca, które służą życiu.”Agnieszka Gaczkowska
Ćwiczenie: wyjmij zeszyt i napisz u góry: „Dajcie mi.” Napisz co by było, gdybyś mogła dostać wszystko czego pragniesz. Nie cenzuruj, nie racjonalizuj. Potem sprawdź co się pojawia, gdy już lista jest długa i pełna: dokąd naturalnie chcesz wypływać to, co zebrałaś?
Część 2 | Odcinek #333
Po powrocie z Nowego Jorku
Poczwarkowy stan
Kiedy Asia wraca z Nowego Jorku, Agnieszka pyta jak się czuje. Asia mówi: jestem w stanie poczwarki. W kokonie. Nie jest jeszcze motylem, ale coś się nieodwracalnie zmieniło. Jest w procesie, który nie ma z zewnątrz wyraźnej formy. Widać tylko z wewnątrz.
Agnieszka mówi, że ma wrażenie, że obie są innymi osobami niż przed tym wyjazdem. I że pomiędzy nimi zadziałał się jakiś skok kwantowy, mimo że Agnieszka w tym czasie była w zupełnie innym miejscu.
Film w samolocie i dynamika mecenasa
W samolocie do Nowego Jorku Asia ogląda film: „Najbogatsza kobieta świata.” Bogata Francuzka, fotograf, relacja mecenasa z artystką. Asia oglądając czuje, że film jakby przygotowywał ją na to, co będzie się dziać przez następne cztery dni. Że będzie musiała wejść w ten rodzaj relacji: bycia widzianą, trzymaną, finansowaną, ufając że to nie jest pułapka.
Alchemiczne naczynie w Nowym Jorku
Wydarzenie Power Portalu odbywało się w starym budynku bankowym w Nowym Jorku. Ktoś zaprojektował to miejsce jak naczynie alchemiczne. Dwa poziomy, dwie przestrzenie.
Na dole: ciemno, nisko, przytulnie. Przestrzeń poczwarki. Tam można było skulić się, wejść do środka, być niewidoczną. Asia spędzała tam czas, kiedy potrzebowała kokonu.
Na górze: jasno, wysoko, otwarcie. Przestrzeń wyłonienia (emergence). To było słowo przewodnie całego wydarzenia. Nie „transformacja.” Nie „zmiana.” Wyłonienie. Coś, co dzieje się samo, kiedy to, co jest w środku, jest gotowe.
Kobiety ubrane na czarno trzymały tę przestrzeń. Asia nazywa je Vespers. Stały, by być oparciem. Jak ściana bezpieczeństwa.
Dzień 1 i dzień 2: pragnienie, którego się bałam
Pierwszego dnia Asia miała poczucie „wow.” Wszystko otula się. Drugi dzień był inny.
Jednym z ćwiczeń było zapisanie 20 pragnień. Na skali od tych bardzo nascent (dopiero raczkujących) do tych, które już próbujesz realizować, ale z oporem. Asia napisała na liście, że pragnie śpiewać. A konkretnie: Ikarosy. Pieśni szamańskie z dżungli, skojarzone z ceremoniami ayahuaski. Piosenki, których nikt nie uczy się z nutek. Które się „łapie” z przestrzeni.
Napisała to i skuliła się. Schowała się w poczwarce na dole, nie mając siły na ekspansję. Bo to pragnienie było zbyt wielkie i zbyt de lulu, żeby je pokazać.
Trzeciego dnia był pokaz mody. Jedna z uczestniczek projektantka zrobiła biżuterię. Był catwalk. To się, mówi Asia, dzieje w tym świecie.
Hotset: trzy rozdziały
Hotset to praca indywidualna na scenie, w obecności wszystkich. Nie panel. Nie prezentacja. Ciężka praca z ciała, emocji i historii, przeprowadzana przez Kasię Urbaniak. Asia została wybrana gdy podniosła matrioszki Zunki.
Rozdział 1: wkurzenie i poród
Kasia Urbaniak widziała coś w ciele Asi już zanim Asia to nazwała. „Co to jest?” Złości się. Na kogo? Asia wskazuje partnera. Albo byłego partnera. Ten moment, kiedy rodziła dziecko, a on był fizycznie obecny i nie uznał ogromu tego, co się działo. Nie złościła się na niego za brak opieki. Złościła się za brak uznania. Że się tak wiele działo, że zmieniły się wszystkie współrzędne życia, i że to nie zostało zobaczone.
Asia darła się, wrzeszczała, skakała, wyrzucała z siebie wkurzenie. Po polsku, bo był to jedyny język, w którym to się mogło wymknąć. Nikt z obecnych nie rozumiał polskiego, ale wszyscy rozumieli, co się dzieje.
„Na scenie nie byłam sama. Byłam z matrioszkami Zunki. Czyli z tymi wszystkimi kobietami, które też miały to skitrane. Matrioszki to dla mnie symboliczne prababcie, prababcie prababci, które też musiały ukrywać swoją złość.”Asia Piotrowska
Agnieszka słuchając poczuła siebie w tym doświadczeniu, mimo że nie rodziła dziecka w ten sam sposób. Bo jest coś kobiecego wspólnego w tym niebyciu uznawanym za to, co wnosimy w życie. W tym skitanym „i co z tego, że dałaś coś ogromnego, bo przecież tak trzeba.”
Rozdział 2 i 3: dominacja i uległość
Po uwalnianiu złości Kasia poprowadziła Asię do drugiej pracy. Na scenę wszedł mężczyzna wolontariusz. Asia miała bacik (riding crop). Dostała go i miała z nim pracować z mężczyzną, utrzymując stan dominacji.
Dominacja w języku Power Portalu to nie władza nad kimś. To stan uwagi, w którym cała twoja uwaga jest na drugiej osobie. Widzisz ją. Czujesz jej energię. Reagujesz na nią. Jesteś pełna strzałów skierowanych na zewnątrz.
Potem była trzecia część: uległość. Asia klęknęła. Mężczyzna stał nad nią. Uwaga przenosi się do wewnątrz. Co się w mnie dzieje? Co czuję? Jakie jest moje pragnienie?
Power Dynamics wg Kasi UrbaniakDominacja: stan, w którym cała uwaga jest na DRUGIEJ osobie. Uległość: stan, w którym cała uwaga jest NA SOBIE, wewnątrz. Obie mogą być zdrowe lub destruktywne: dobra dominacja to zapraszanie do swojego świata, zła dominacja to wymuszanie. Dobra uległość to czyste pragnienie w bezpiecznej przestrzeni, zła uległość to chowanie się z miejsca zranienia.
Asia mówi, że zanim to przerobiła w ciele, przypisywała trudności w dotarciu do mężczyzn podczas zbiórki tylko temu, że „mężczyźni mają inaczej.” Po pracy z Power Dynamics zobaczyła, że problem leżał także w sposobie, w jaki prosiła. W sygnale, który wysyłało jej ciało, mieszając pragnienie z błagalnością, klęcząc w miejscu zranienia zamiast w miejscu siły.
„You are safe and you are mine”
Na koniec pracy mężczyzna trzymał rękę na sercu Asi. Asia klęczała. I powiedział dwa zdania: „You are safe and you are mine.”
Jesteś bezpieczna. I jesteś moja.
Asia opowiada o tym z zatrzymaniem. Że kiedyś takie słowa by ją sparalizowały. „Jestem niezależna, sama sobie dam radę, nie będę czyjaś.” Ale w tym kontekście, w tej bezpiecznej przestrzeni, z pełną świadomością co te słowa znaczą: nie na zawsze, nie w codziennym życiu, tylko w tym momencie pracy. „You are mine” to: jestem tu, trzymam cię, nie upadniesz. To powiedział mężczyzna do kobiety, która przez większość życia nauczyła się nie upadać sama.
Nad Asią było sklepienie tej dawnej bankowej kopuły. Z jednej strony oświetlone przez słońce. Z drugiej: niebieski fresk z nocnym niebem i gwiazdami. Asia mówi, że w tej chwili coś w niej powiedziało: „zapamiętaj to.” Nie jako instrukcję do powtarzania. Jako mapę tego, że to jest możliwe. Że można być całkowicie otwartą, na kolanach, w pełnym pragnieniu i jednocześnie w pełnym bezpieczeństwie.
„Kasia pokazuje trzecią opcję: nie ta grzeszna dziewczynka, która ma wszystkie pragnienia skitrane, i nie ta niezależna kobieta, która sama sobie ze wszystkim. Jest jeszcze opcja trzecia: ogromna moc i jednocześnie zapraszanie innych. I to ci nie uchybia.”Asia Piotrowska
Lądowanie samolotu
Asia wraca. I mówi, że jest w procesie lądowania samolotu. Że czuje się jak wielki samolot pasażerski w trakcie final approach. Jeszcze nie na ziemi, ale już coraz niżej.
Widzi też opory. Że się bardzo rozciągnęła w widoczności i odwadze, a jednocześnie jeszcze nie w pełni z tego korzysta. Fale. Raz idzie, raz nie idzie. Relacja z partnerem ma napięciowe momenty, bo kiedy się zmieniasz, twoje najbliższe relacje też to czują.
Ale jest coś, co mówi jej, że to wszystko jest częścią tego. Że coraz mniej się obraża, kiedy ktoś jej nie rozumie. Że ma pojemność na czyjeś emocje. Nie z obowiązku, tylko z miejsca, które się powiększyło.
Asia mówi o tym, co chce dalejNarzędzia Power Portalu testuje na sobie i chce je nieść dalej kobietom. W bezpiecznych przestrzeniach, zamkniętych, gdzie można tę pracę robić też cieleśnie. „Noszę to jak powołanie.” Kilka kobiet już pytało jak prowadziła zbiórkę. Idzie dalej.
Symboliczne zamknięcie pewnej epoki
Na koniec Agnieszka mówi coś ważnego: Asia jest chyba jedną z ostatnich gościń podcastu w tej formie. Że po ośmiu latach nagrywania rozmów z gościami czuje, że ten format się skończył. Że to wylądowała. I że lepiej nie wyobraziłaby sobie tego ostatniego odcinka w tej formule.
To nie jest koniec Oplotki. To koniec pewnego rozdziału. Agnieszka zapowiada, że coraz więcej będzie się dziać w zamkniętych przestrzeniach. Że dojrzała do tego.
Asia na koniec wraca do obrazu porodu swojej córki. Rodzi ją do wody. Położna kładzie noworodka na plecach Asi. Pierwsze spotkanie matki i córki nie jest przez wzrok, tylko przez skórę. Przez dotyk. Przez ciało. I tak to było: Asia Piotrowska z Nowego Jorku wróciła tak jak jej córka przyszła na świat. Przez dotyk, nie przez pojęcia. Przez skórę, nie przez teorię.
„Zapraszam cię do siebie. Tam jest tak olbrzymia mądrość. Tam jest zakopane złoto. Trzeba tylko mieć odwagę kopać.”Agnieszka Gaczkowska
Chcesz być wśród kobiet, które to rozumieją?
Handmade Biz Summit to wydarzenie, gdzie tworzenie i biznes spotykają się z kobiecością. Biblioteka Biznesowa Oplotki to miejsce wiedzy, które służy ci o każdej porze dnia i nocy.Handmade Biz Summit 2026 Biblioteka Biznesowa Oplotki
FAQ: Pytania i odpowiedzi
Co to jest persona „dajcie mi”?
To część nas, która pragnie i prosi bez przepraszania. W ujęciu Power Portalu Kasi Urbaniak to postać, która się ujawnia, kiedy przestajemy tłumić pragnienie pod postulatem „sama sobie dam radę.” Nie chodzi o zachłanność, ale o odwagę pokazania czego naprawdę chcemy.
Jak Asia zebrała pieniądze na wyjazd do Nowego Jorku?
Założyła prywatną zbiórkę (fundraising) na platformie zrzutka.pl. Nie za usługę, nie dla celu charytatywnego. Po prostu napisała: chcę pojechać, to jest moje pragnienie, pragnę waszego wsparcia. Nie zebrała całości kwoty, ale można wypłacić te środki i tak. Poleciała.
Czym jest Power Portal Kasi Urbaniak?
To program Kasi Urbaniak, autorki książki „Unbound” (po polsku „Wyzwolona”). Skupia się na pracy z ciałem, emocjami, dynamikami władzy i pragnieniami. Uczestniczki eksplorują koncepty Power Dynamics, prośby i przyjmowania, pracując razem w grupie. Książka Kasi dostępna też jako audiobook w jej własnym głosie.
Co to jest śmiała prośba (powerful ask)?
Koncept z metodologii Kasi Urbaniak. Kiedy prosisz o coś dużego, zapraszasz drugą osobę do odegrania wielkiej roli w twoim życiu. Zwiększasz skalę relacji. Odpowiedź „tak” jest decyzją, a nie obowiązkiem. Odpowiedź „nie” nie niszczy relacji. Ważny jest sam akt proszenia, który zmienia coś w obu stronach.
Czym jest Power Dynamics w Power Portalu?
To system opisu jakości uwagi w relacji. Dominacja to stan, kiedy cała uwaga jest na drugiej osobie: widzisz ją, reagujesz, prowadzisz. Uległość to stan, kiedy uwaga jest na sobie: czujesz swoje pragnienie, swoje ciało, swoje wewnętrzne doświadczenie. Każde z nich może być zdrowe (z siły) lub destruktywne (z zranienia).
Jak ćwiczyć przyjmowanie (accepting)?
Asia ćwiczyła je przez jogę nidrę. Za każdym razem gdy wpływała wpłata, kładła się i sprawdzała: czy moje ciało umie naprawdę przyjąć to, co ktoś mi chce dać? Możesz też ćwiczyć w małych chwilach: zatrzymanie się po komplementie zamiast natychmiastowego odpierania go, siedzenie z „dziękuję” zamiast natychmiastowego „ale nic takiego nie zrobiłam.”
Co to jest overflow i jak ono działa?
Overflow to moment, kiedy jesteśmy tak pełne wewnętrznie że zaczynamy dawać nie z poczucia obowiązku, ale z naturalnego przelewania się. Nie dajemy, bo wypada, bo tak się robi, bo trzeba się odwdzięczać. Dajemy, bo mamy tak dużo, że nie możemy nie dać. To jest inny kaliber dawania i inne doświadczenie dla obu stron.
Powiązane treści
Na oplotki.pl znajdziesz więcej o budowaniu biznesu z rękodzieła w sposób, który szanuje i ciebie, i twoje klientki. Zajrzyj do Biblioteki Biznesowej Oplotki po narzędzia i zasoby na każdym etapie drogi. Jeśli chcesz pracować w społeczności kobiet z podobnymi wartościami, sprawdź Mastermind Oplotki. Masz poczucie, że coś się kręci i chcesz być pierwsza kiedy cokolwiek się w Oplotki ogłosi: dołącz do listy mailingowej.
Jeśli chcesz poznać bliżej Kasię Urbaniak, jej książka „Wyzwolona” („Unbound”) dostępna jest po polsku. Audiobook nagrała Kasia własnym głosem.
Zostajemy w kontakcie?
Jeśli rezonuje z tobą to co tutaj robimy, zapisz się na newsletter Oplotki. Nie spamuje. Piszę kiedy mam coś ważnego do powiedzenia.Tak, chcę być na liście
O Agnieszce Gaczkowskiej i Oplotki
Agnieszka Gaczkowska jest twórczynią marki Oplotki i autorką podcastu, który przez ponad osiem lat towarzyszył rękodzielniczkom i właścicielkom małych biznesów w Polsce. Pracuje z kobietami, które tworzą rękami i chcą z tego żyć. Jest też mentorką i prowadzi programy, które łączą strategię biznesową z kobiecością i wspólnotą.
Chcesz pracować z Agnieszką lub być bliżej społeczności Oplotki?Mastermind Oplotki Handmade Biz Summit 2026 Biblioteka Biznesowa
